Column

Sara: ‘Een toilet dichtbij of toch langer met verlof?’

Voordat ik überhaupt zwanger was, leek de bevalling mij het moeilijkste stuk van het moederschap. Had ik dat bij het verkeerde eind zeg! Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar de bevalling vond ik fantastisch. Vergeleken met alles wat er na komt, was het appeltje-eitje. En ja, zelfs al had ik er een totaalruptuur aan overgehouden. Dat stond niet in mijn bevalplan uiteraard, maar hé, shit happens ;).

Nooit verteld

Sommige dingen in het ouderschap of zwangerschap lijken je nooit verteld te worden. Of misschien is het wel een kwestie van dat je het niet tegenkomt, omdat je er niet specifiek naar op zoek bent. Tijdens mijn zwangerschap heb ik veel ervaringsverhalen gelezen van andere werkende moeders. Daarin las ik vooral dat het verlof wel langer had mogen duren. Om meer qualitytime met hun kind te kunnen hebben of voor de borstvoeding. Maar nergens las ik waarschuwingen over fysieke ongemakken die je nog kunt ervaren na je verlof. En dat dit impact kan hebben op hoe je op het werk functioneert.

Ophouden maar

Oké, nu ga ik even heel eerlijk zijn. Waar ik in de eerste week na de bevalling moeite had met poepen door de ruptuur (lees: het deed ontiegelijk veel pijn), veranderde dat later in moeite met het ophouden. Ophouden van gas, plas en ‘de grote boodschap’. Tijdens mijn verlof hield ik daar rekening mee en had ik er niet heel veel last van. De 12 weken bevallingsverlof vlogen voorbij en voor ik het wist mocht ik weer aan het werk. Waar ik wel zin in had. Alleen had ik tijdens mijn voorbereidingen op de terugkeer na verlof, geen rekening gehouden met mijn problemen down under. Ook was ik even vergeten dat er geen toilet dicht bij mijn werkplek zit. Dat had ik me van te voren wel kunnen bedenken. Tijdens mijn zwangerschap stond ik namelijk vaak genoeg te kotsen in een luierzakje op de gang. Dat krijg je als het toilet nét iets te ver weg is. En al die andere dingen die ik hierboven noemde, dat doe je niet even in een luierzakje op de gang.

 

Lees ook
 ‘Hoe doen andere werkende moeders dit toch?!

 

Continu malen en zweten

Klotsende oksels kreeg ik, zodra ik ook maar ‘iets’ voelde gebeuren in mijn buik. Ik dacht continu: als ik maar niet ineens keihard moet lachen, niezen of hoesten. Op die manier kan er niets ontsnappen. Mijn collega’s dachten waarschijnlijk dat ik mijn hersenen aan het kraken was voor al die projecten die ik weer ging oppakken, maar eigenlijk was ik vooral hier mee bezig. Voor mijn verlof onderbrak ik nooit een meeting om te kunnen toiletteren. Na mijn verlof deed ik dat bijna altijd. ‘Sorry, ik moet echt nú plassen’ en direct erachteraan liep ik weg. Achteraf vraag ik me weleens af hoe ik die periode op werk heb overleefd. Elke dag met natte oksels weer naar huis. Had het verlof maar iets langer geduurd. Zo konden de spiertjes beneden herstellen en had ik minder stress. En droge shirtjes. Of misschien had ik een werkplek dicht bij het toilet moeten regelen. Ik weet eigenlijk niet wat beter zou zijn. Maar ik weet wel wat minder ongemakkelijk zou zijn geweest.

COLUMNIST | + berichten

Sara (33) is founder van Work It Mama en woont samen met haar man en zoontje (april 2019) in Rotterdam. Daarnaast werkt zij 4 dagen per week als adviseur arbeidsmarkcommunicatie bij een zorgorganisatie en probeert zij ook nog tijd te vinden voor haarzelf, haar sociale leven én familie. Maandelijks schrijft ze over haar ervaringen in het combineren van alles wat hier boven staat. Oh, en de meeste mensen die haar kennen, noemen haar Saar!

Plaats een reactie